Bij het ontsteken van de Olympische vlam is er meteen de koppeling. In de Milanese voetbaltempel San Siro. Op het gras waar ooit Marco van Basten, Ruud Gullit en Frank Rijkaard in het shirt van AC Milan glorieerden, begint vanavond de Olympische Winterspelen. Schaatsers, shorttrackers, bobsleeërs, snowboarders, skiërs en al die anderen worden omarmd door de magie van het voetbal. Want dat laatste is onlosmakelijk met San Siro verbonden.
Het onderstreept weer eens de kracht van de grootste sport op aarde. Die eerst de rode loper uitrolt voor de olympische vlam, om over vier maanden vanuit het Amerikaanse continent de wereld zes weken lang te domineren. Verwacht wordt dat 5 miljard mensen het WK gaan volgen. Belangstelling waar de Winterspelen niet aan kunnen tippen. Die blijven toch vooral een Europees onderonsje, met Japanse, Canadese en Amerikaanse belangstelling als die landen kans op goud maken. Zo niet, dan vertonen vooral de Amerikanen de neiging tot veelvuldig zappen.
Het mag dan het jaar van de 2 W’s zijn, ten opzichte van het WK voetbal staat de Winterspelen dus op gepaste afstand. Sportief gezien niet, commercieel overduidelijk. De inkomsten van Milaan 2026 komen niet in de buurt van de miljarden die straks in Canada, Mexico en vooral de VS worden afgetikt. De 700 miljoen euro aan prijzengeld voor de 48 deelnemers staat niet in verhouding tot de 30.000 euro die NOC*NSF voor de winnaar van goud gereserveerd heeft. Een bedrag dat slechts één keer wordt uitbetaald. En voor het laatst.
Volgens NOC*NSF zijn de kosten voor een Spelen dusdanig hoog, dat het niet langer verantwoord is om bonussen voor mondiale topprestaties uit te keren. Dus is het wachten dat ook voor deze klassiek georganiseerde bond het doek valt. Het is met NOC*NSF net als met de KNVB, ze worden geleid door bestuurders zonder internationaal netwerk en geen greintje besef van wat er mondiaal speelt.
Wat dat op termijn betekent, hebben we dit voetbalseizoen in Europa ervaren, waar zelfs Ajax, Feyenoord en PSV in de eerste ronde zijn gesneuveld. Omdat de tijd in Zeist al jaren stil staat. Net als in Papendal.