Toen waren het er nog maar nul. Met de 2-2 tegen Shaktar Donetzk verdween AZ als laatste Nederlandse vertegenwoordiger van het Europese toneel. Een zwanenzang met elf invallers. Om zo ‘frisse benen’ te houden voor de bekerfinale op zondag tegen NEC. Opvallend was dat er toch veel begrip voor de keuze van hoofdcoach Lee-Roy Echteld was. Die aangaf dat zijn spelers inmiddels op 50 wedstrijden zitten en aan het einde van hun Latijn zijn.
Maar wat had hij gedaan als er vorige week niet met 3-0 was verloren en zijn team nog uitzicht op de halve finales van de Conference League had gehad? Dat zullen we dus nooit weten. Wat we wel weten, is dat deze week de teams uit de Spaanse en Engelse competitie wel voluit zijn gegaan, terwijl die al de zestig wedstrijden aantikken.
Kunnen we hier spreken van pamperen van de Nederlandse profs, die het afgelopen seizoen voortdurend blijk hebben gegeven van onvoldoende mentale hardheid of ga ik nu te ver? Neem Atletico Madrid, dat dinsdag in de Champions League tot de bodem moest om Barcelona uit te schakelen en zondag de Spaanse bekerfinale tegen Real Sociedad speelt. Geen enkele wedstrijd geeft de vechtmachine van trainer Diego Simeoni iets cadeau.
Dat maakt meteen het verschil duidelijk tussen Atletico Madrid en AZ. Bij de één moet er altijd gewonnen worden, bij de ander niet. Intussen laten de Alkmaarders in de Eredivisie zien dat het altijd moeten winnen de achilleshiel van de ploeg is. Dit geldt overigens niet alleen voor AZ.
De dramatische score in de Europese competities weerspiegelt daarom het tekort aan ‘moeten winnen’ bij de Nederlandse deelnemers. De zesde plaats in de UEFA-ranking, goed voor een extra ticket voor de Champions League, is afgestaan aan Portugal en België en Turkije dreigen er volgend jaar ook overheen te gaan.
Hoe slecht het dit seizoen geweest is, geeft de UEFA-ranking onverbiddelijk weer. Nederland scoort 9.979 punten, terwijl Portugal (20.100), Polen (15.200), Griekenland (14.200), Denemarken (12.250), België (11.400), Turkije (11.075) en Tsjechië (11.025) duidelijk maken hoe diep onze clubs gezonken zijn.
Toch moeilijk om daar begrip voor te hebben.

