21 oktober: PSV van ene uiterste in het ander

Van het ene uiterste in het ander. Het is even de realiteit bij PSV. Na de wanprestatie tegen ADO Den Haag volgde een stunt tegen FC Porto in de Champions League. De 1-0 overwinning in Portugal was niet alleen verdiend, vooral de eerste helft tikten de Eindhovenaren een zeer hoog niveau aan. Dus zeg het maar.

Voer voor psychologen of toch het effect van de zoektocht naar het ideale basiselftal? Want ook tegen FC Porto was het scorend vermogen onvoldoende. Net als een week eerder tegen RB Leipzig. Toen werd er met minimaal verschil verloren, nu met minimaal verschil gewonnen. Dus zo dicht ligt het bij elkaar als je geteisterd wordt door drie geblesseerde spitsen (Ricardo Pepi, Alassane Plea en Sam Lammers).

De hamvraag is nu welk PSV we zondag tegen Feyenoord te zien krijgen. Bij verlies wordt het gat met de Rotterdamse koploper liefst zeven punten, dus zal minimaal op het niveau van Porto geleverd moeten worden. Met zeer waarschijnlijk ook dezelfde startende elf. Want net als bij Ajax en Feyenoord oogt het verschil met de bankzitters groot.

Gelukkig voor PSV liep het dit keer goed af, na een eerste helft waarin de ploeg bijna de perfecte wedstrijd speelde met bijna 70% balbezit. Het druk zetten op de bal, de handelingssnelheid, het constant in beweging zijnde team; het oogde heel sterk. Alleen ontbrak het belangrijkste: een doelpunt.

Ook tegen Feyenoord zal dit de achilleshiel van PSV zijn. Essentieel is daarom dat de nul wordt gehouden, waardoor één treffer het verschil kan maken. Voor een ploeg die jarenlang goed was voor meer dan 100 doelpunten op dit moment soms het maximaal haalbare. Zoals tegen FC Porto waar Guus Til uiteindelijk als enige raakschoot.

De belangrijke triomf op FC Porto liet zien, dat het tactisch puzzelen van Peter Bosz toch goed voor drie punten kan zijn. Niet ideaal, maar het is even niet anders.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *