Wat is dat toch met topvoetballers die wegdraaien bij een schot. In plaats van naar de bal te blijven kijken, wordt het hoofd en soms zelfs het hele lichaam afgewend, met vaak alle gevolgen van dien. Zoals in Sevilla Jerry St. Juste overkwam tijdens Betis – Feyenoord.
Eerst wendde de Rotterdamse verdediger het hoofd af, waardoor hij de bal snoeihard tegen zijn slaap kreeg. Als hij recht vooruit was blijven kijken, had hij de bal gewoon weg kunnen kopen. Door mee te geven met het hoofd was hij allesbehalve half knock out gegaan, zoals nu het geval was. Waarschijnlijk was Jerry St. Juste na die tik even niet tot logisch nadenken in staat, want even later draaide hij zijn hele lichaam weg bij een schot in het strafschopgebied.
De gevolgen waren voor Feyenoord desastreus. Juist door het angstig wegdraaien kwam zijn arm vrij, wat voor de scheidsrechter voldoende was om resoluut naar de stip te wijzen. Het bleek de enige treffer van de wedstrijd te zijn en liepen de Rotterdammers tenminste een punt mis.
Resteert de vraag, waarom op dit niveau spelers vanuit angst het resultaat ondermijnen. Ik heb nog altijd het beeld voor ogen van de historische olympische ijshockeyfinale van 1980 tussen de Verenigde Staten en de huizenhoge favoriet Sovjet Unie. Het ‘Wonder van Lake Placid’, toen de beste ijshockeyers ter wereld werden verrast door een collegeteam, waarvan geen speler ouder dan 21 was.
Wat me vooral is bijgebleven, is dat tijdens het Sovjet-bombardement op het Amerikaanse doel, spelers zich in de baan van de puck gooiden. Pucks met een snelheid twee tot drie keer hoger dan een voetbal. De drang om te winnen was vele malen sterker dan de pijn van zo’n projectiel tegen je borstkas.
Terwijl bij het voetbal de kans op ‘pijn’ juist wordt verkleind als je naar de bal blijft kijken. Zoals Lutsharel Geertruida tijdens FC Porto – PSV, die een zekere Portugese treffer voorkwam door met de borst vooruit in de baan van het schot te blijven staan. Goed voor drie heel belangrijke punten.
Die Feyenoord mis zou lopen. Een soort van loon van de angst.

