Omdat ik de WK-finale heb laten schieten, kon ik aanwezig zijn bij het afscheid van Leo van Veen. In de kapel van begraafplaats St. Barbara in Utrecht. Nadat donderdag een condoleance- sessie had plaatsgevonden in de Leo van Veen Zaal van de Nieuwe Galgenwaard. Daar konden ook de supporters afscheid nemen van hun icoon.
In de volle kapel werd de op 80-jarige leeftijd overleden Leo van Veen voor het laatst omarmd door familie en vrienden. Mooie speeches van zijn zus, dochter en zoon, waarna ploeggenoot Gert Kruys en trainer Han Berger warme woorden uitspraken over de man die in 391 wedstrijden 154 keer voor FC Utrecht zou scoren. In aanwezigheid van medespelers als Co Adriaanse, Ton de Kruyk, Ben Rietveld en Marco Cabo.
Ik leerde Leo van Veen kennen in 1979, tijdens mijn vakantie in Los Angeles, waar ik ook Wim Suurbier bezocht. Die speelde voor Los Angeles Aztecs, waar Rinus Michels coach was en Johan Cruijff, Huub Smeets en Leo van Veen onder contract stonden.
Na de trainingen ging het in gestrekte draf richting Bestie’s, de bar van Manchester United-icoon George Best, die toen ook in Southern California verbleef. Hij speelde voor San José Earthquakes, omdat hij na alcoholproblemen door Los Angeles Aztecs was weggestuurd. Dat had weinig effect gehad, want ook in zijn eigen bar was hij de beste klant. Stilletjes in een hoek, zittend op zijn vaste barkruk en de gin tonic binnen handbereik. Meelachend om de strapatsen van de luidruchtige Wim Suurbier.
Na zijn terugkeer in Nederland bleven we contact houden. Meestal spraken we af in café Dikke Dries, het tweede clubhuis van FC Utrecht. Net als in Californië was de routinier daar one of the guys. De rustige factor die je ook graag in een groep hebt. Eigenlijk was Leo van Veen binnen het veld de verpersoonlijking van de man die hij daarbuiten was. Iemand met een natuurlijk overzicht en overwicht. Hoewel hij groot en sterk was en geweldig kon koppen, ontving hij nooit een rode kaart. Zijn medespelers konden zelfs niet herinneren of hij ooit geel had gekregen.
Zo iemand noem je inderdaad Mister FC Utrecht.