Het is een uiterst opvallende ontwikkeling. Bij Oranje, Ajax, Feyenoord en PSV vormt de Spaanse visie momenteel de basis van het technisch beleid. Besprenkeld met een flink sausje FC Barcelona. Peter Bosz staat al bekend als liefhebber van de ideeën van Johan Cruijff, terwijl Giovanni van Bronckhorst als speler de nodige meters binnen Camp Nou heeft gemaakt.
Inmiddels voegen Xavi Hernandez en Michel Sanchez nog iets anders toe. Het duo is onderdeel van een bijzondere generatie Spaanse topcoaches. Pep Guardiola (ex-Manchester City), Xabi Alonso (Chelsea), Andoni Iraola (Liverpool), Mikel Arteta (Arsenal) en Unai Emery (Aston Villa) domineren de Premier League en onder leiding van Luis Enrique geldt Paris Saint Germain als sterkste elftal op aarde.
Allemaal prediken ze dominant voetbal en zijn keiharde werkers. Dat laatste verlangen ze ook van hun spelers. Nogal een contrast met het Nederlandse topvoetbal. Michel Sanchez en Xavi Hernandez zijn ook meteen begonnen om een te weinig benoemd probleem bij de wortel te grijpen: de lage intensiteit bij voetballers in de eredivisie. ‘Wandelen’ is in het Nederlandse profvoetbal bijna standaard.
Steeds meer ploegen glijden bovendien weg richting een systeem met vijf verdedigers. Dit heeft weer tot gevolg dat de kenmerkende dominantie van Nederlandse teams plaatsmaakt voor afwachten en toeslaan via de omschakeling/counter. Het heeft een soort gemakzucht in de hand gewerkt, die pijnlijk aan de oppervlakte komt tegen opponenten met een hoge handelingssnelheid en veel dynamiek. Zoals tijdens de Europese toernooien.
Het is vooralsnog ook de achilleshiel van Ajax. Juist de bij de komst van technisch directeur Jordi Cruijff en coach Michel Sanchez aanwezige Ajacieden hikken tegen de fysieke en mentale eisen aan die nu worden gesteld. Vooral het 90 minuten lang ‘bewegen’ zorgt voor soms genante krampgevallen en het missen van kansen omdat spelers er na 60 minuten doorheen zitten.
Inmiddels heeft ook Xavi Hernandez de internationals met de neus op de feiten gedrukt. Lange besprekingen over de uitvoering en het bespelen van ruimtes, die vervolgens uit den treuren tijdens de trainingen worden uitgeprobeerd. Dus ook bij Oranje moet je weer werken voor je brood.
Een Spaanse wake up call die helaas hard nodig was.