Na 104 WK-duels zonder problemen, is het tijdens de 24ste wedstrijd alweer raak in de Eredivisie. De eerste vraag die opdoemt na het vuurwerkincident tijdens Cambuur – Feyenoord is hoe ‘de vlag’, het vuurwerk en bivakmutsen door de controle zijn gekomen. De enorme vlag die zogenaamd wordt uitgerold om de sfeer te verhogen, maar in de praktijk gebruikt wordt om ongezien bivakmutsen op te doen en vervolgens stennis te trappen.
Tijdens het WK ging het tijdens 104 wedstrijden om 6.8 miljoen toeschouwers. Bovendien vloeide in ieder stadion het bier rijkelijk en zaten supporters van beide partijen in dezelfde vakken. Fans uit 48 landen, die niet één bekertje op het veld zouden gooien en niet één vuurpijl afstaken. Waarom daar wel en hier niet?
De belangrijkste les van het WK is daarom dat het kan. Dat ook tussen Engelse, Argentijnse, Duitse en al die andere supporters gewoon de wedstrijd in een geweldige sfeer kan worden beleefd. Daarom de vraag of de KNVB, naast alle brieven aan FIFA over de rode kaart van Folarin Balogun en de plannen van Gianni Infantino, ook opheldering heeft gevraagd over hoe FIFA zo’n publieksvriendelijk toernooi heeft weten te realiseren.
Dat Nederland in dat opzicht nog veel kan leren werd in Leeuwarden weer duidelijk. Allereerst moet de controle een wassen neus zijn geweest, gezien al het materiaal dat in het uitvak aanwezig was. Verder heeft Feyenoord 33.000 seizoenkaarthouders, hoe kan het dan dat uit de 400 beschikbare kaarten voor het uitduel met Cambuur, er zo’n 100 in het bezit van raddraaiers zijn gekomen? Ervan uitgaande dat Feyenoord heel goed weet aan wie de club de kaarten heeft toegewezen.
Dan de gesuggereerde sancties, zoals het spelen zonder uitpubliek. Waarbij de goeien onder de kwaaien moeten lijden. Zoiets is altijd een slecht idee. Transformeer bijvoorbeeld voor wedstrijden tegen clubs met foute supporters het uitvak in een familievak. Een oplossing die Real Madrid ooit toepaste om van de harde kern Ultrasur af te komen.
Los het daarom op door de zachte kern als troef uit te spelen. Die zijn bovendien in de meerderheid. En niet zo’n klein beetje ook.