Topsport is presteren onder de grootste druk en op het beslissende moment. Jutta Leerdam kan het, Max Verstappen kan het, Harry Lavreysen kan het en NEC kan het nog niet.
Heel Nijmegen was er klaar voor. Eerst afrekenen met het zwalkende FC Utrecht, dat sinds 9 november niet meer gewonnen had, vervolgens tweede staan in de eredivisie en dan met z’n allen roepen dat Real Madrid straks de tegenstander in de Champions League is. Het is niet uitgesloten dat het er toch van komt, maar gisteravond nog niet. En eerlijk gezegd was dat geen verrassing.
Laten we het zo zeggen, waan van de dag is in topsport niet handig. Toch liet NEC zich er innig door omhelzen. Een beginnersfout, maar dat hoort erbij. Want het gaat hard in Nijmegen. Er worden punten gepakt en qua speelstijl steekt de ploeg met PSV boven de rest uit. Kortom, trainer Dick Schreuder levert in De Goffert vakwerk af.
Maar met het succes, kwam ook de euforie. Die was voor de wedstrijd tegen FC Utrecht tot in de nok van het stadion voelbaar. Helemaal omdat NEC aan één punt genoeg had om Feyenoord als nummer twee op de ranglijst te passeren. Iedereen was daarom klaar voor weer een feestje. Dus ging het mis. Al binnen een paar minuten. Waarna het noodlot niet meer af te wenden was.
Het is de laatste stap die na het 1-3 verlies nog moet worden gezet. Spelen als een topclub is één, omgaan met de status van topclub is twee. Daarom wordt het interessant om te zien hoe NEC zondag in Rotterdam tegen Sparta de dreun verwerkt heeft. Werkt het door of blijken de Nijmegenaren in staat om snel de draad weer op te pakken? Dus aantrekkelijk blijven voetballen en tegelijk punten pakken. Zoals dat de afgelopen weken voortreffelijk is gedaan. Alleen gebeurde dat nog in de schaduw van Ajax en Feyenoord.
Dat is nu voorbij. NEC staat vol in de schijnwerpers en wordt inmiddels ook buiten Nijmegen op de voet gevolgd. Tegen FC Utrecht werd duidelijk dat zoiets wennen is. En punten kost.