Net als Ricky Villa in 1981, overkwam het 45 jaar later Antoine Semenyo. Beslissend zijn in de FA Cup Final met een onvergetelijk doelpunt. Ik maakte het in 1981 mee tijdens mijn eerste Cup Final: Tottenham Hotspur – Manchester City in het oude Wembley.
Een magische ervaring. Zodra de nu verdwenen Twin Towers opdoemden zweefde je een illusie binnen. Zoals mij op 14 mei 1981 overkwam bij de 100ste Cup Final. Eerst de tussenstop op het terras tussen de Twin Towers, waarlangs plechtig de koninklijke familie, politici, filmsterren en oud-voetballers zouden schrijden. De laatste kaartcontrole geschiedde door een in een klassieke uniform gestoken grijsaard. De vlees geworden Cup Final.
Alles klopt. Ruim 90.000 toeschouwers, zingend tot een kwartier voor de aftrap. Hét moment dat de Cup Final wordt ingezegend met de hymne Abide with me (Verlaat me niet). De eerste keer dat je het meemaakt, weet je niet wat je overkomt. Het werd in 1847 gecomponeerd door de Schotse dichter en musicus Henry Francis Lyte en om een onduidelijke reden in 1927 voor het eerst gezongen voor de Cup Final Arsenal – Cardiff City. Om daarna nooit meer te verdwijnen. Dat Abide with me het favoriete lied van Mahatma Gandhi was valt te begrijpen, maar dat met bierbuiken en tatoeages voorziene voetbalsupporters het met tranen in de ogen meezingen, mag als achtste wereldwonder worden beschouwd.
In het kwartier tussen Abide with me en de aftrap raakt iedere speler in een Cup Finaltrance. Zoals de Argentijn Ricky Villa op die 14de mei in 1981 overkwam. Aanvaller van Tottenham Hotspur en maker van het mooiste doelpunt ooit in de Cup Final. In de 76ste minuut kreeg hij goddelijke vleugels en baande zich al kappend, draaiend en dribbelend een weg naar het derde doelpunt. Ricky Villa’s Magical Mystery Tour zorgde ervoor dat Tottenham Hotspur met 3-2 zou winnen en hij overgetelijk werd.
Net zoals dat Antoine Semenyo gisteren overkwam tijdens Manchester City – Chelsea. Na de voorzet van Erling Haaland hakte hij op volle snelheid en achter zijn standbeen de bal richting de verste hoek. Het winnende doelpunt als kunstwerk. De Magie van Wembley waardig.