5 november:  Dure lessen in Champions League

Twee uitersten en toch 0 punten. Bij Feyenoord – Inter Milaan was dat logisch, bij PSV – Club Brugge niet. Of eigenlijk toch wel. Op het niveau van de Champions League mag je namelijk niet verslappen. Niet als je kansen krijgt en niet als je risico’s neemt. Dat laatste was wel het geval in Eindhoven, niet in Rotterdam-Zuid. In de Kuip waren geen kansen en werden er ook geen risico’s genomen. Feyenoord bakte er gewoon weinig van.

Het begon al bij de aftrap. De Italianen speelden de bal meteen terug en liet Feyenoord na om meteen massaal druk op Inter Milaan te zetten. Dat deed alleen Nacho Ferri in zijn eentje, voor de rest liep iedereen achteruit en groepeerde zich voor het eigen strafschopgebied.

Wat een verschil met de verrassende3-2 overwinning op Como, toen de tegenstander vanaf de eerste minuut door een stel tijgers werd besprongen. Ditmaal niets van dat alles. De Rotterdammers lieten Inter domineren en gingen kleurloos met 0-3 ten onder. Het legioen vertwijfeld achterlatend. Wat was er met dit team loos?

Bij PSV precies het omgekeerde. Vanaf pole position tot P11 stoof de ploeg op Club Brugge af, maar miste alleen kans op kans. Op dit niveau is dat vragen om problemen. Die kwamen nadat de restverdediging vier keer niet klopte bij uitbraken waarin de supersnelle ex-Ajacied Carlos Forbes centraal stond. De vierde keer dat Filip Kostic hem kwijt was en Armando Obispo naliet de dekking over te nemen, was het raak met de beslissende 1-2.

Een inschattingsfout die op dit niveau niet kan. Hoe goed je ook speelt, je creëert dan je eigen bananenschil. Zoals dat ook gebeurde toen Sergino Dest in een één op één situatie met de uitblinkende doelman Jan Sommer naliet de bal af te spelen op de vrijstaande Ruben van Bommel.

 Hoewel het indrukwekkend was wat PSV liet zien en hoe groot het niveauverschil met Feyenoord ook was, uiteindelijk was het resultaat identiek: 0 punten.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *