Er was altijd al een vreemd gevoel bij Manchester City. Ineens had die toch wat kleurloze club zich tussen grootmachten als Real Madrid en stadgenoot Manchester United genesteld. Met vooral klinkende namen. De beste coaches; de beste voetballers. Toch klopte het niet. De uitstraling van een instituut kwam er de afgelopen tien jaar ook niet echt.
Mocht Manchester City ooit wegvallen uit de top, dan zou het daarom in no time weer de grijze muis van weleer zijn. Overigens is die kans niet uitgesloten. Met 114 overtredingen van de financiële regels dreigt inmiddels verbanning uit de Premier League. Plus de rest. De club heeft al aangegeven tot de hoogste rechter iedere sanctie aan te zullen vechten. De oliedollars die altijd in peperdure aankopen en torenhoge salarissen zijn gestoken, stromen dan richting advocaten en juristen.
Intussen wordt steeds duidelijker hoe Manchester City letterlijk een positie in de traditionele wereldtop heeft gekocht. Zo betreffen de 114 overtredingen een totaalbedrag van ruim een miljard dollar. Daarnaast hebben de eigenaren uit Abu Dhabi via de club een mondiale voetbalfabriek opgezet, ondergebracht in de City Football Group Limited. Daarvan is Abu Dhabi United Group voor 81% eigenaar, bezit het Amerikaanse Silver Lake 18% van de aandelen en is 1% in handen van de Chinese investeerders China Media Capital en CITIC Capital.
Manchester City geldt als boegbeeld van de City Football Group Limited, waar ook Girona (Spanje), Lommel SK (België), Troyes (Frankrijk), Palermo (Italië), New York City FC (Verenigde Staten), Montevideo City Torque (Uruguay), Bahia (Brazilië), Club Bolivar (Bolivia), Melbourne City (Australië), Shenzhen Peng City FC (China) en Yokohama Mariners (Japan) deel van uitmaken.
Daarom sloeg de vonk nooit echt over. Manchester City is geen voetbalclub, maar een multinational. Met belangen op alle continenten. Met als gevolg dat iedere sanctie wereldwijd een domino-effect kan opleveren. Kortom, deze zaak is nog lang niet gesloten.